Pseudokibice jako tłum niszczycielski
Katarzyna Parafińska
Kiedy mówimy o tłumach w ujęciu teoretycznym, pierwszym, co przychodzi na myśl jest wydana w 1895 roku „Psychologia tłumu” Gustawa le Bona. Czytając ją, można czasem odnieść wrażenie niespójności, chaosu, popadania w skrajności czy hermetycznego sposobu myślenia autora. Z drugiej strony, jest to pozycja klasyczna (lektura obowiązkowa dla każdego psychologa społecznego oraz socjologa!), która zapoczątkowała badania nad tłumem i stała się inspiracją dla wielu późniejszych naukowców, starających się udoskonalić dzieło le Bona i jednocześnie bazujących na wielu uniwersalnych, a także bardzo trafnych stwierdzeniach zawartych w jego książce.
Aby wykazać słuszność niektórych teorii francuskiego psychologa, chciałabym skonfrontować jego poglądy ze współczesnymi realiami, a konkretnie z grupą, jaką stanowią pseudokibice, postrzegani jako jedno z największych zagrożeń obecnych czasów.




